banner175

Bunlar, Önemli günler arkadaşlar, herhalde ondan. Son günlerde hep seyrettim konuşanları, tartışanları, gördüm takındıkları tavırları, nasıl kendilerini unuttuklarını. Sık sık düşündüm aslında ne oluyor diye ama olan, olagelen hep açık değil mi?

Herkes varolduğunu hissettirmek ister, O yüzden konuşur tartışır. İnsanlar tatmin olurlar hissedilmekten,kendilerini hissettirmekten. konuşurlar doğru yanlış, bazen kendileri bile emin değildir söylediklerinden. Ama tartışırlar, karşılıklı tartarlar zihinleri, düşünceleri.

Tartışmada beklenen , iyiyi doğruyu bulmak, ortaya koymaktır arkadaşlar. Ama bu herkes için hep böyle olsaydı kimse tartışırken heyecanlanmaz kırmazdı diğerini.

Ama insan gururlu kibirli bir şeydir. Gurur insanın kendiyle ilgili düşüncesidir arkadaşlar. Kendini düşünür;"evet şöyle şöyle ben böyleyim demekki önemliyim"diyerek kendisini yüceltir kendi gözünde. İşte gurur orada ortaya çıkar bir yere kadar olmalıdır da. Kibirse biraz farklı. Başkalarının gözünde büyük önemli görünmeye çalışır bazıları öyle olmadıkları halde. Tam orada ortaya çıkan şeydir Kibir, Büyüklenme. Her şeyi dener, Çirkefleşir bu tipler olmadığı gibi görünmek,Büyüklenmek uğruna, Dayanamazlar karşısındakinin haklı olmasına. Görülmelidir onlar yanlışsa bile doğru haklı, muhalifleri doğruysa bile yanlış hatalı. Hilekarlık, gevezelik çoklukla eşlik eder kibirli olanlara. Laf ebeleri, laf cambazları vardır etrafta. Dertleri tabii ki değil; doğruyu aramak, aktarmak ve aydınlığa ulaşmak. Dert; baskın çıkmak,kabul ettirmek,büyülemek,kandırmak. Öyle olduğunu hemen görürsünüz eğer bakarsınız etraftaki tartışanlara, Özellikle de seyirci karşısında televizyonlar da.

Tartışma zevkli görünür olur aynı maç gibi,tartışmanın şekli içeriğini aşar,artık kimsenin işi olmaz doğruyla. Konuşurlar hep "nasıl lafı gediğine koydu? Nasıl susturdu diğerini laflarıyla. Amaç artık döner,seyircide bırakılmak istenen algıya, intibaya. Şekil olmuştur her şey, içerik kaybolmuştur,ruh bitmiştir. Tartışmanın faydalı amacı değil, şekli ve zevki kalmıştır bu arada.

Artık tartışmalar da böyle olur oldu benim yurdumda."Gerçek şimşeği, fikirlerin çarpışmasından doğar" diyordu oysa, yetişen bir değer bu topraklarda. Ben de derim ki tartışmanın, karşılıklı adam gibi konuşmanın içinden çıkar hep gerçek ve iyi ya da gerçek iyi.

Tartışma kurallı bir sanat olmalı kanımca, bir konu ve iki farklı bakış konuya doğru. Ama niye anlattım tüm bunları arkadaşlar? Anlayalım diye Tartışmayı,Tartışma hastalıklarını, Tartışan hastaları.

Doğrunuz varsa söyleyin, söyleyin onu arkadaşlar, bulacaktır alıcısını her fırsatta. Üzülmeyin yine de niçin etkili olmadı,böyle olmamalıydı, anlaşılamadı diye. Unutmayın! Eğer doğrudan tarafsanız, söyleyin kendinize düsturunuz olsun . Sadece bataklığa atılan taş, halka oluşturmaz.

Yine unutmayalım; vardır Görmek isteyenler için yeterince ışık, Görmek İstemeyenler içinse yeterince karanlık.

İstanbul Times / Dr.Aytekin Parmak 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner186